سه شنبه هشتم خرداد ۱۴۰۳
سروده سیدابوالفضل مبارز، شاعر انقلابی مشهد به شرح ذیل است:زدی به کوه که خلوت کنی برای خودتزدی به کوه به دنبال ردپای خودتتو انعکاس غم خفته در سکوت منیمیان همهمه کوه با صدای خودتدعای ما همه این بود اینکه برگردیتو مستجاب شدی گرچه با دعای خودتبجز معامله با قلب خود چه می کردیبجز معاشقه در خانه خدای خودتتو میروی بزنی بوسه رضایت رابه دست مرحمت حضرت رضا خودتآهای خادم'>خادم این قوم لب به لب احساستو چاره باش بر اندوه ماجرای خودتبگو به من که گریز کدام روضه شدیمیان مقتل تقدیر با عزای خودتتو روضه خوان همین روضه منوره ایبیا به خلوت یابن الشبیبهای خودتعبا به دست بگیر و بیا به خلوت صحنبرس به داغ علی اکبر از عبای خودتآهای جمع پراکنده در هوای وصالبیا دوباره به مشهد ولی به پای خودتمرد میدان که نمیبایست در بستر بمیردجواد اسلامی، شاعر چنارانی در سوگ خادمان جمهور این چنین به نظم میسراید:رسم ما این بوده مرد خانه در سنگر بمیردمرد میدان که نمیبایست در بستر بمیردمرگمان بادا که از ما رو بگرداند شهادتمرگمان بادا که روزی سعی بال و پر بمیردبر شهادت فخر دارد دست مظلومان گرفتنخادم این خطه میخواهد بر این باور بمیرداین مدار گریه ، این جمعِ در اندوهت پریشانمانده سر تا پا بسوزد یا که پا تا سر بمیردتا نیفتد آخرین بُت پای مظلومان، مبادارسم ابراهیم در تاریخ این کشور بمیرد
برچسب:
نویسنده: مهران میرزاده
برچسب:
نویسنده: مهران میرزاده